The city of Yerevan (the capital of Armenia) and the city of Isfahan officially signed a sister-city agreement on April 27, 2000 (corresponding to Ordibehesht 7, 1379 in the Iranian calendar).

Before that, according to Yerevan’s official website, a cooperation agreement between the Yerevan City Council and the Municipality of Isfahan had been recorded on May 5, 1995 (Ordibehesht 14, 1374).

The mountainous region of Armenia has a long-standing tradition of metalworking and smelting—metalwork in this area dates back thousands of years.

یک جفت گلدان قلمزنی مسی

شهر ایروان (پایتخت ارمنستان) و شهر اصفهان، در تاریخ ۲۷ آوریل ۲۰۰۰ (مطابق با ۷ اردیبهشت ۱۳۷۹ شمسی) به‌طور رسمی پیمان خواهر-شهر (sister cities) امضا کردند.

پیش از آن، طبق سایت رسمی ایروان، توافق همکاری میان شورای شهر ایروان و شهرداری اصفهان در تاریخ ۵ مه ۱۹۹۵ (۱۴ اردیبهشت ۱۳۷۴) ثبت شده است.

منطقه ارمنستان کوهستانی از قدمت دیرینه‌ای در زمینه ذوب و کار فلز برخوردار است – فلزکاری در این منطقه مربوط به هزاران سال پیش است.

فلزاتی چون مس، برنز و سایر فلزات غیرقیمتی در ارمنستان کاربرد داشته‌اند و هنر قلم‌زنی یا حکاکی روی فلز بخشی از آن سنت بوده است.

به عنوان مثال، منطقه‌ای به نام آگاراگ (Agarak) در استان سیونیک ارمنستان که در مرز ایران قرار دارد، از معادن مس برخوردار بوده و صنعت مس در آنجا تاریخی دارد.

هنر قلم‌زنی روی مس یا فلزات مشابه در ارمنستان گره خورده است با تزئینات گیاهی، حیوانی، نمادهای سنتی و نیز کاربردهای روزمره و تشریفاتی.

در دوران معاصر، این هنر هم در کارهای کاربردی (مثل ظروف، گلدان‌ها، سینی‌ها) و هم در آثار تزئینی دیده می‌شود و جنبهٔ صادراتی یا فرهنگی یافته است.